اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD) یکی از شایعترین اختلالات عصبی-رشدی در کودکان است. در ایالات متحده، حدود ۱۱.۴% از کودکان ۳ تا ۱۷ ساله با این اختلال دست و پنجه نرم میکنند. نحوه رفتار با کودک بیش فعال بسیار مهم است و نادیده گرفتن آن میتواند به مشکلات جدی در عملکرد تحصیلی، اجتماعی و خانوادگیاش منجر شود.
بهعنوان والدین چگونه باید با کودک بیش فعال خود رفتار کنیم؟ با کودک بیش فعال چطور رفتار کنیم؟ با پلاستار همراه باشید تا پاسخ این سوال را دریابیم و راهکارهای عملی برای آن ارائه دهیم.
تشخیص علائم بیش فعالی در کودکان میتواند چالشبرانگیز باشد، اما برخی از نشانههای رایج وجود دارند که میتوانند به والدین و معلمان کمک کنند تا این اختلال را شناسایی کنند. طرز برخورد با کودک بیش فعال، موضوع مهمی است که بزرگسالان باید از آن آگاهی کامل داشته باشند. سه دستهی کلی نشانههای بیش فعالی در کودکان عبارتاند از:
بیتوجهی:
پرتحرکی:
تکانشگری:
بیشتر بخوانید: تست بیش فعالی کودکان
برای پاسخ به این سوال که والدین با کودکان بیش فعال چگونه رفتار کنند؟ و همچنین درک صحیح از روش رفتار با کودکان بیش فعال، راهها و شیوههای متفاوتی را ارائه خواهیم کرد. به عنوان مثال، استفاده از یک روتین منظم، ساختار یافته و قابل پیشبینی به کودکان مبتلا به بیش فعالی کمک بسیاری میکند.
با تعیین زمانهای معینی برای بیداری، وعدههای غذایی، تکالیف، بازی و خواب میتوانید به کودک خود کمک کنید. شما به عنوان یک والد، میبایست از روش برخورد با کودک بیش فعال را به خوبی بدانید و از شیوههای متفاوتی در رفتار خود بهره بگیرید. در ادامه چند نمونه از روشهای موثر در رفتار با کودک بیش فعال ارائه خواهد شد:
رفتار شما با فرزندتان میتواند بسیار موثر باشد. شما به عنوان الگو و والد او میتوانید علائم بیش فعالی را در او کمرنگ و تا حدودی برطرف کنید. میتوانید به او کمک کنید که در بزرگسالیاش شاهد مشکلات متعددی نباشد. در این بخش از مقاله، به نقش شما در رفتار صحیح با کودکان بیش فعال میپردازیم:
درک و مدیریت رفتار کودکان بیش فعال در محیطهای اجتماعی و مدرسه نیازمند صبر، درایت و همکاری است. در این بخش روش رفتار با کودکان بیش فعال در این محیطها ارائه میشود:
به کودکان بیش فعال کمک کنید مهارتهای اجتماعی مانند احترام به دیگران، نوبت گرفتن و گوش دادن را یاد بگیرند. از او انتظار نداشته باشید که قوانین و قراردادهای اجتماعی را بدون داشتن آموزشی دقیق و واضح، بیاموزد. آموزش دقیق خود را همراه با حمایت عاطفی کنید تا بهترین نتیجهها را از تربیت خود به چشم ببینید.
آنها میتوانند با شرکت در بازیهای گروهی، تعامل داشتن را تمرین کنند و مهارتهای مدیریتی را بیاموزند. یکی از بازیهای خوب، نقشبازیکردن است. بازیای که اکثرا کودکان خود به خود انتخاب میکنند. فروشنده بودن، آشپز بودن، دکتر بودن، همه و همه به او کمک میکنند تا نقشهای اجتماعی را بهتر یاد بگیرد.
از مشکلات بزرگی که کودکان بیش فعال دارند، نداشتن احساس همدردی است. شما با تشویق آنها بر ابراز احساساتشان، به آنها یاد میدهید، خود را جای دیگری گذاشته و او را درک کنند. از جمله این احساسات، خشم است.
به او بیاموزید چگونه خشم خود را سرکوب نکند، بلکه آن را کنترل نماید. این احساسات و رفتارهای تنشبرانگیز، در کنار مشکلات و تعارضات اجتماعی خود را بیشتر نشان میدهد. شما با آموختن مهارتهای حل مسئله، به او کمک خواهید کرد تا روابطش را با کیفیتتر کند و اعتماد به نفس لازم را بیابد.
رفتار مربیان با کودک بیش فعال نیز بسیار تعیین کننده است. توصیه میشود که برنامههای آموزشی و رفتاری اختصاصی برای کودکان بیش فعال طراحی کنید تا نیازهای خاص آنها در مدرسه تامین شود. والدین باید با معلمان کودک در ارتباط باشند تا از پیشرفت و نیازهای کودک مطلع شوند. کلاسهای آموزشی باید به گونهای طراحی شده باشند که حواسپرتی کودک به حداقل برسد و تمرکز او افزایش یابد.
همچنین نباید فضای مدرسهی او فضایی بسته و خشک باشد. او باید بتواند تحرک فکری و فیزیکی را با هم در آن محیط آموزشی تجربه کند. داشتن فعالیتهای فیزیکی و ورزش میتواند به کودک شما کمک کند تا انرژی خود را به صورت مثبت مصرف کند.
برخورد صحیح با کودک بیش فعال نیازمند رویکردی آگاهانه و منسجم است که علاوه بر درک چالشهای او، بر ایجاد راهکارهای عملی برای مدیریت رفتار تمرکز داشته باشد. یکی از مؤثرترین استراتژیها، ایجاد تعادل میان ساختار و انعطافپذیری است.
کودکان بیش فعال از یک برنامهی منظم روزانه سود میبرند، اما این برنامه نمیبایست بیشازحد سختگیرانه باشد. والدین و مربیان باید فضایی را فراهم کنند که در آن کودک ضمن داشتن چارچوب مشخص، آزادی کافی برای بیان احساسات و خلاقیت خود داشته باشد.
همچنین، روشهای ارتباطی روشن و مستقیم در تعامل با این کودکان اهمیت ویژهای دارد. ارائهی دستورات ساده، واضح و مرحلهبهمرحله به جای جملات پیچیده، به کودک کمک میکند تا وظایف خود را بهتر درک و اجرا کند. در نهایت، ترکیب این راهکارها با حمایت عاطفی، گوش دادن فعال و همکاری مستمر با معلمان و متخصصان، میتواند به بهبود تمرکز و رفتار کودک و پیشبرد درمان بیش فعالی کودکان کمک کند و مسیر رشد و موفقیت او را هموارتر سازد.
شما در رفتار با کودک بیش فعال به عنوان یک فرآیند بلندمدت، نیازمند رویکردی جامع، منسجم و پیوسته هستید که در آن فقط به اصلاح رفتارهای موقتی اکتفا نخواهید کرد، بلکه این روند را در طول زمان ادامه خواهید داد. در ادامه نحوه اجرای این فرآیند و دلایل ضرورت آن توضیح داده میشود:
یکی از بهترین روشهای رفتار با کودک بیشفعال برنامهریزی مناسب و بلندمدت میباشد که در این بخش به تفصیل راجع به آن صحبت میکنیم.
تعیین اهداف کوتاهمدت و بلندمدت:
تعیین اهداف مشخصی مانند افزایش مدت زمان تمرکز، بهبود مهارتهای اجتماعی و کاهش رفتارهای نامناسب، زمینهساز مشاهده و اندازهگیری پیشرفت کودک میشود. با تعیین اهدافی که هم برای مدت زمان کوتاه و هم بلندمدت تعریف شدهاند، والدین و معلمان میتوانند روند تغییرات را مرحله به مرحله ارزیابی کنند.
ایجاد روتین روزانه:
تنظیم یک برنامه منظم شامل زمانهای مشخص برای فعالیتهای آموزشی، بازی، مطالعه و استراحت به کودک حس امنیت میدهد. ساختار روزانه منظم باعث کاهش اضطراب ناشی از عدم قطعیت میشود و به کودک کمک میکند تا در محیطهای مختلف (خانه، مدرسه و اجتماع) بهتر سازگار شود.
بعد از تعیین برنامه مناسب، نیاز به ارزیابی و تست آن میباشد که نتیجه رفتاری در بازه زمانی مشخص شده بدست آید.
پیگیری مستمر پیشرفت:
ثبت و مستندسازی روزانه یا هفتگی رفتارهای کودک، شناسایی نقاط قوت و ضعف او را ممکن میسازد. این ارزیابی منظم کمک میکند تا متوجه شویم روشهای بکار گرفته شده چقدر مؤثر بوده و آیا نیاز به تغییر دارند یا خیر.
تنظیم و بروزرسانی رویکردها:
با توجه به تغییرات طبیعی و رشد کودک، لازم است روشها و استراتژیها به صورت دورهای بازبینی و اصلاح شوند. انعطافپذیری در برخورد با رفتارهای کودک، امکان تطبیق راهکارها با نیازهای متغیر او را فراهم میکند.
بیش فعالی، چالشی است که نهتنها کودک، بلکه والدین و مربیان او را نیز درگیر میکند. اما با آگاهی، صبر و اتخاذ روشهای صحیح، میتوان این چالش را به فرصتی برای رشد و پیشرفت تبدیل کرد. آگاهی از چگونگی رفتار با کودک بیش فعال، نیازمند شناخت ویژگیهای فردی آنها، استفاده از راهکارهای علمی و ایجاد محیطی حمایتی است که به آنها کمک کند انرژی خود را در مسیر درستی هدایت کنند.
ایجاد ساختار منظم، تقویت مهارتهای خودمدیریتی و همکاری با متخصصان، از جمله اقداماتی هستند که میتوانند مسیر تربیت این کودکان را هموارتر کنند.در این مسیر، داشتن منابع آموزشی معتبر و راهنماییهای تخصصی میتواند کمک بزرگی به والدین و معلمان باشد.
پل استار با ارائه دورههای تخصصی کودک، فرایند شتابدهی استعداد کودکان و نوجوانان و همچنین مشاوره تربیتی و مهارتهای والدگری، بستری را فراهم کرده است که میتوانید با بهرهگیری از آن، درک بهتری از نیازهای کودک خود داشته باشید و روشهای مؤثرتر و کارآمدتری را در رفتار با او به کار بگیرید. هر کودک منحصربهفرد است، و با راهنماییهای صحیح میتوان آیندهای روشنتر و پربارتر برای او رقم زد.
1- والدین چگونه میتوانند به کودک بیش فعال کمک کنند تا رفتارهای خود را مدیریت کند؟
ایجاد یک برنامه روزانه منظم، تعیین قوانین واضح، تشویق رفتارهای مثبت و استفاده از تکنیکهای مدیریت رفتار، از راهکارهای موثر هستند. والدین باید صبور باشند، کودک را برای فعالیتهای بدنی تشویق کنند و در عین حال از راهنماییهای متخصصان بهره بگیرند.
2- آیا کودکان بیش فعال میتوانند در محیط مدرسه موفق باشند؟
بله، اما نیاز به حمایت ویژه دارند. همکاری معلمان و والدین، ایجاد محیطی با حداقل حواسپرتی، استفاده از تکنیکهای یادگیری فعال و ایجاد وقفههای کوتاه در میان درسها میتواند به تمرکز بهتر این کودکان کمک کند. برنامههای آموزشی فردی نیز نقش مهمی در موفقیت تحصیلی آنها دارد.
3- آیا بیش فعالی در کودکان به مرور زمان از بین میرود؟
برخی از علائم ممکن است با افزایش سن کاهش یابند، اما بسیاری از کودکان همچنان در نوجوانی و بزرگسالی با چالشهای مربوط به تمرکز و کنترل تکانهها مواجه میشوند.
4- آیا تغذیه بر رفتار کودکان بیش فعال تاثیر دارد؟
بله، برخی تحقیقات نشان دادهاند که کاهش مصرف قند، رنگهای مصنوعی و مواد نگهدارنده میتواند به کنترل بهتر علائم کمک کند.
منابع:
https://chadd.org/about-adhd/general-prevalence
https://www.cdc.gov/ncbddd/adhd/index.html
https://www.nimh.nih.gov/health/topics/attention-deficit-hyperactivity-disorder-adhd
https://www.webmd.com/add-adhd/childhood-adhd/understanding-adhd-symptoms